JASKRA
  • Co to jest jaskra?
    Jaskra (łac. glaucoma) to postępująca neuropatia nerwu wzrokowego spowodowana przyśpieszoną apoptozą (programowaną śmiercią) komórek zwojowych siatkówki. Prowadzi ona do progresywnej utraty obszaru widzenia.
  • Jakie są czynniki ryzyka rozwoju jaskry?
    Wyróżniamy dwie podstawowe grupy tych czynników. Pierwsza to czynniki mechaniczne a szczególności podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, badaniach populacyjnych granice jego normy wyznaczono na 10-21 mmHg. Drugą grupą czynników są czynniki naczyniowe, tj. jednostki chorobowe prowadzące do gwałtownych zaburzeń perfuzji ( przepływu krwi) nerwu wzrokowego. W szczególności należy wymienić tutaj: zaburzenia rytmu serca, zespół bezdechu sennego oraz spadki ciśnienia rozkurczowego krwi ( w tym jatrogenne).
  • Jakie są objawy jaskry?
    Oprócz stanów przebiegających z bardzo gwałtownym wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego ,przebieg choroby do etapu znacznego zaawansowania zmian jest utajony i praktycznie możliwy do wykrycia dopiero podczas specjalistycznego badania okulistycznego.
  • Co to jest "ostry atak jaskry"? Jednostka ta obecnie nazywana jest ostrym zamknięciem się kąta przesączania. Związana jest ona z gwałtownym wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego spowodowanym nieprawidłową reakcją mięśnia rozwieracza źrenicy. Prowadzi ona do zaburzenia przepływu cieczy wodnistej z komory tylnej do komory przedniej oka ( tzw. bloku źreniczego). Objawami ostrego zamknięcia się kąta przesączania są: spadek ostrości wzroku, ból oka/głowy, czasami nudności i wymioty. Oko zajęte jednostką jest czerwone i ma szeroką nie reagującą na światło źrenicę. Prodromalnym zjawiskiem występującym w tej chorobie może być objaw „halo” wokół źródeł światła, występujący najczęściej przy zmniejszonym natężeniu światła.
  • Leczenie jaskry - "ostry atak jaskry"? Terapia powinna odbywać się w wyspecjalizowanym ośrodku medycznym. W pierwszym etapie lekarz doprowadza do zmniejszenia znacznie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego podając leki zwiększające osmolarność osocza krwi ( np. glicerynę, mannitol) oraz leki zmniejszające produkcję cieczy wodnistej ( miejscowo i ogólnie). W drugim etapie lekarz okulista wykonuje otwór w tęczówce ( laserowo lub chirurgicznie) zwany irydotomią bądź irydektomią, który umożliwia przepływ cieczy wodnistej pomiędzy komorą tylną a przednią oka nawet w przypadku wystąpienia zaburzeń jej przepływu przez źrenicę. Często dla całkowitego wyłączenia mechanizmów prowadzących do wzrostu ciśnienia niezbędne jest wykonanie zabiegu usunięcia soczewki analogicznego do operacji zaćmy.